Przebudowa bulwaru im. ks. Aleksandra Zienkiewicza we Wrocławiu

Termin: 22.10, niedziela, g. 13.30

Prowadzenie wycieczki: arch. Tomasz Myczkowski

„Gratuluję, to najbardziej udany Jan Paweł II, jakiego widziałem” – usłyszałem od studenta, gdy dowiedział się o przyznaniu nam III nagrody w konkursie „Piękny Wrocław”. Był przekonany, że stojący od 1968 roku monumentalny pomnik Jana XXIII to kolejny JPII, ale też że jest on naszym dziełem razem z przebudowanym bulwarem! Czyż można było usłyszeć większy komplement? To dowód, że nowe formy i nawiązania materiałowe dobrze wpisały się w istniejące otoczenie. Szybko bowiem zapomina się, jak ono wyglądało.

„Jest to w zasadzie bulwar tylko z nazwy” – tak zaczynała się odpowiedź na internetowe hasło: „Bulwar im. ks. Aleksandra Zienkiewicza”. Faktycznie stanowił go betonowy chodnik, prowadzący wzdłuż rozpadającej się rekonstrukcji muru Zamku Książąt Piastowskich. Jego fundamenty sięgają czasów dawnej rezydencji wrocławskich kasztelanów, a później piastowskich książąt dzielnicowych, w miejscu istniejącego od X wieku grodu. (Kto z wrocławian o tym pamięta, nie wspominając o turystach?)

Paradoksalnie miejsce najstarszych budowli miasta wyglądało jak jego ubogie peryferia.

Zwracał uwagę niski stopień czytelności kompozycji i brak wyeksponowania osi widokowych. Wszystkie ławki stały tyłem do rzeki – nie „zauważały” więc ani jej nurtu, ani panoramy mostów, ani nawet monumentalnego kościoła Najświętszej Marii Panny.

Nowy projekt stworzył symboliczną bramę, budowaną szpalerami drzew, kadrującymi widoki na pomnik, kościół św. Marcina i wieże kościołów Ostrowa w dalszej perspektywie. Uwzględniony został relatywnie niski budżet inwestycji oraz aspekt ekologiczny związany ze znaczną powierzchnią przewidzianą na zieleń. Celem było:

– uporządkowanie terenu po przeciwpowodziowej przebudowie nabrzeża;

– budowa pochylni łączącej ulicę św. Jadwigi z ulicą Katedralną, zapewniającej ciągłość terenów spacerowych wzdłuż rzeki;

– „odzyskanie” miejsca rekreacji z dużą liczbą ławek o czytelnej identyfikacji wizualnej, będącego miejscem spotkań dla mieszkańców i turystów zwiedzających Ostrów Tumski.

Teren poniżej pochylni i schodów, stanowiący zasadniczy bulwar im. ks. Aleksandra Zienkiewicza, zrealizowano jako kompozycję zieleni i nawierzchni z płyt kamiennych w formie labiryntu z rajskimi jabłoniami w punktach węzłowych. Funkcjonalnie labirynt jest atrakcyjnym miejscem zabaw dla dzieci, a w wymiarze ideowym wpisuje się w symbolikę poszukiwania duchowego centrum i dążenia do samopoznania. Od zawsze symbolizuje „pielgrzymkę do raju”.

Teren wokół wyremontowanego kościoła św. Marcina, będący integralną częścią zagospodarowania bulwaru, to niezrealizowany II etap inwestycji. O jego przyszłym wyglądzie będzie można się dowiedzieć na wycieczce.