Baza Transportowo-Logistyczna MPWiK z Centrum Operacyjnym

Termin: 23.10, poniedziałek, g. 16.00

Miejsce: ul. Na Grobli

Prowadzenie wycieczki: arch. Marcin Dziewoński, arch. Marcin Major

Projekt Bazy Transportowo Logistycznej i Centrum Operacyjnego MPWiK jest pokłosiem konkursu SARP z roku 2008, wygranego przez pracownię „Dziewoński Łukaszewicz – architekci”. Budynek zlokalizowany jest w głębi terenu MPWiK, po południowej stronie ul. Na Grobli, nad samym nabrzeżem rzeki Oławy. Oczywisty kontekst stanowią: z jednej strony historyczna zabudowa przemysłowa Wodociągów z dominującą Wieżą Ciśnień, z drugiej – stosunkowo dzikie w tej okolicy, mocno zadrzewione nabrzeże rzeki.

Program inwestycji zakładał przeniesienie w to miejsce wielu jednostek funkcjonalnych MPWiK, rozmieszczonych do tej pory w różnych częściach zakładu, zarówno na terenach przy ul. Na Grobli, jak również w innych częściach miasta – celem optymalizacji działania przedsiębiorstwa. Oznaczało to konieczność znalezienia miejsca dla szeregu funkcji z pozoru niezbyt atrakcyjnych estetycznie: warsztatów, magazynów, zespołów parkingowych etc.

Koncepcja została oparta na dwóch zasadniczych decyzjach przestrzennych: lokalizacji mocnej, prostopadłościennej bryły budynku biurowego od strony ul. Na Grobli, korespondującej, ale nie konkurującej z budynkiem Wieży Ciśnień, oraz ukryciu wszystkich funkcji „przemysłowych” pod zieloną skarpą, stanowiącą kontynuację nabrzeża Oławy. Zdecydowaliśmy się też na użycie tradycyjnego klinkieru jako materiału elewacyjnego mocno związanego z tradycją miejsca, stosując go jednak we współczesnej formie: nałożonej na cały budynek, jednolitej w odbiorze „drugiej skóry” z prostopadłych do lica elewacji ceglanych żyletek. Zastosowano niejednolitą, tradycyjnie wypalaną (w ostatnim pracującym w Polsce piecu Hoffmana w cegielni Patoka) cegłę klinkierową, która nawiązuje do historycznych budynków dawnego Zespołu Wodociągów.

Projekt od czasu konkursu do obecnej, końcowej fazy realizacji przechodził dość poważne zmiany, udało się jednak zachować podstawowe założenia przestrzenne oraz konsekwentne rozwiązania materiałowe.